ជន​ភៀស​សឹក​ដង្ហោយ​ហៅរក​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ជួយ​រក​សន្តិភាព​សម្រាប់កម្ពុជាដើម្បី​បានត្រឡប់​ទៅផ្ទះវិញ
អាសយដ្ឋានទីស្នាក់ការអង្គភាព សារព័ត៌មាន កម្ពុជាថ្ងៃថ្មី (www.sapormeanktnseven.com.kh) ស្ថិតនៅក្នុងភូមិគោរដ្ឋាន សង្កាត់អូរអំបិល ក្រុងសិរីសោភ័ណ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ / Phone 078 5555 12 / 015 22 3333 ។​ សូមអរគុណ...!

ជន​ភៀស​សឹក​ដង្ហោយ​ហៅរក​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ជួយ​រក​សន្តិភាព​សម្រាប់កម្ពុជាដើម្បី​បានត្រឡប់​ទៅផ្ទះវិញ

 ទោះបី​ស្នូរ​គ្រាប់​ផ្លោងរបស់​ថៃ​បាន​ធ្លាក់​នៅ​ភូមិ​ជិត​ខាង​របស់អ្នកស្រី​ក៏​ដោយ ក៏​​អ្នកស្រី វ៉ាន់ នឿន អាយុ ៦៩​ឆ្នាំ បានក្រាញ​ននៀល​មិន​រត់​ចោល​ផ្ទះ​សម្បែង​នោះទេ ខណៈដែល​អ្នក​ភូមិ​ជា​ច្រើន​បានចាកចេញ​ស្ទើ​ស្ងាត់​ភូមិ​​ទៅ​ហើយ នៅ​ក្នុង​ការ​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​ កាលពី​ខែ​ធ្នូកន្លង​ទៅ។


ការ​មិនចាកចេញនេះ​ដោយសារ​តែ​អ្នកស្រី​មាន​អារម្មណ៍​ថា អ្នកស្រី​មិន​អាច​មាន​សេចក្ដី​សុខ​តែ​ម្នាក់​ឯង ចោល​​កូន​ប្រុស​​៤​នាក់​ទៀត កំពុង​តដៃ​ប្រយុទ្ធ​ជាមួយ​ទាហាន​ឈ្លានពាន​ថៃ នៅ​ជួរ​មុខ​ក្នុង​ខេត្ត​ឧត្តរ​មានជ័យ។ ម្យ៉ាង អ្នកស្រី​គិត​ថា ទាហានថៃប្រហែល​​មិន​បាញ់​មក​លើ​ទីតាំង​របស់​អ្នកស្រីទេ។


អ្នកស្រី​បាន​រំលឹក​​ថា៖ «គ្រាប់​ផ្លោងដូចជា​វា​ធ្លាក់​ឆ្ងាយ​ទេ​កូន បើយើង​ឮកាំភ្លើង​ដៃ​នោះ​ទើប​វា​នៅ​ជិត។ បើឮ​គ្រាប់​ផ្លោង​ នោះ​វា​នៅឆ្ងាយ​ដោយសារ​វា​ចេះតែ​ផ្លោង​ព្រាវៗ។ អីចឹង យើង​ចូល​ត្រង់សេ​ទៅ តាម​សំណាង​របស់​យើង»។


អ្នកស្រី​បន្តថា៖ «បើ​ខ្ញុំ​ជិះ​ម៉ូត​រត់​មក​រស់តែ​ឯង ចុះ​កូន​នៅ​សមរភូមិ​នោះ​គិត​យ៉ាង​ម៉េច? ខ្ញុំ​ក៏​បក​ម៉ូតូ​ទៅវិញ នៅ​ផ្ទះ​វិញ​បណ្ដោយ។ នឹក​ឃើញ​ថា ឈានជើង​ទៅ​មិន​រួច បើ​កូន បី បួន​នាក់​នៅ​សមរភូមិ»។


អ្នក​ស្រី​មាន​កូន​ប្រុ​ស​បង្កើត ៣​នាក់​ និង​កូនប្រសារ​ម្នាក់​ទៀត​ដែល​សុទ្ធ​តែ​ទាហាន​ជួរ​មុខ តស៊ូ​ប្រយុទ្ធ​ជាមួយ​ទាហាន​ថៃ​ នៅ​ចំណុច​ក្ដៅ​ជាច្រើន​​ក្នុង​ខេត្ត​ឧត្តរ​មាន​ជ័យ។


ប៉ុន្តែ ការ​​​អត់​ធ្មត់​ទ្រាំ​រស់​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​​​បាន​ដល់​ទី​បញ្ចប់​កាល​ពី​ថ្ងៃទី២៧ ខែមករា មួយខែ​ក្រោយ​បទ​ឈប់បាញ់ នៅ​​ពេល​បាន​​លេច​ឮដំណឹង​ថា ស្ថានភាព​នៅព្រំដែន​មានភាពតានតឹងខ្លាំង​ ដោយ​ទាហានថៃមានផែនការ​វាយប្រហារ​លើ​កម្ពុជា​ជា​លើកទី៣ បូក​រួម​នឹង​ឃើញ​ទាហាន​ថៃ​​​​បន្ត​រាយ​បន្លាលួស និង​​ប៉ះទង្គិចពាក្យ​សម្ដី​ជាមួយ​ទាហាន​កម្ពុជា។


អ្នកស្រី​និយាយ​ថា៖ «ខ្ញុំ​ឮព័ត៌មាន​ថា វាត្រៀម​វ៉ៃ​ពី​បទល្វែង ទៅ​តាទុំ រហូត​ដល់​ជប់រុន និង​ត្រពាំង​ប្រាសាទ។ អីចឹង​ តំបន់​ខ្ញុំ​នៅ​ចំ​តំបន់​សមរភូមិ​ដែរ ហើយ​នៅក្នុង​តំបន់​ក្រហម​ទៀត»។


​អ្នកស្រី​បាន​រៀបចំ​អីវ៉ាន់ ដាក់​គោយន្ត​កន្ត្រៃ ធ្វើ​ដំណើរ​មក​កាន់​វត្ត​ភ្នំព្រះទេវៈ ក្នុង​ឃុំ​រំចេក ​ស្រុក​បន្ទាយ​ស្រី ខេត្ត​សៀមរាប​ ហើយ​​ក្លាយ​ជា​ជន​ភៀស​សឹកក្រោយគេ ដែល​កំពុង​ស្នាក់​នៅ​​ចម្ងាយ​ជាង ១៥០គីឡូម៉ែត្រ​ពីផ្ទះសម្បែង​នៅភូមិ​សាមគ្គី ឃុំ​ត្រពាំង​ប្រៃយ៍ ​ជិត​ភ្នំ​ដងរ៉ែក ក្នុង​ស្រុក​​អន្លង់វែង ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ។


នាព្រឹកព្រលឹម​​​ខែ​កុម្ភៈ​ ក្មេងៗ​ចែក​មី​កញ្ចប់​​គ្នា​ដើម្បី​ស្រុះ​នឹង​ទឹកក្ដៅ​ធ្វើ​ជា​អាហា​ពេល​ព្រឹក ម្ដាយ​បោស​សម្អាត​ទីធ្លា​ស្នាក់​នៅ​បណ្ដោះ​អាសន្ន នៅ​ពេល​អ្នក​ផ្សេង​ទៀត​ចម្អិត​ម្ហូបអាហារ​សម្រាប់​គ្រួសារ​ដែល​មិន​អាច​ត្រឡប់​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ​បាន។ បច្ចុប្បន្ន​នេះ មាន​គ្រួសារ​ជន​ភៀសសឹក​ប្រមាណ ១០​គ្រួសារ ដែល​បន្ត​រស់នៅ​ក្នុង​វត្ត​ភ្នំ​ព្រះទេវៈ បន្ទាប់​ពី​ជនភៀស​សឹក​រាប់​រយ​គ្រួសារ​ដែល​បាន​មក​ស្នាក់​នៅទីនេះ​បាន​វិល​ត្រឡប់​ទៅវិញ។


កុមារតូចៗ បាត់​បង់​ការ​សិក្សា​ផ្លូវការ ប៉ុន្តែ ទទួល​បាន​ការ​សិក្សា​នៅ​ក្នុង​វត្ត​នេះ​ សម្រាប់​មុខ​វិជ្ជា​ភាសា​ខ្មែរ និង គណិត​វិទ្យា។


Post a Comment (0)
Previous Post Next Post